Драга моја Ангела, Ќе почнам со тоа што ќе ти одговарам на прашањето што ми го постави на крајот од последното писмо - не, во Варшава никогаш не ми се случило со некого да влезам во дискусија за тоа зошто амбалажата од сокчето треба да оди во најблиската канта. Рециклирањето тука веќе одамна не е тема на муабет, затоа што е нешто што се подразбира, нешто што дури веќе се зема здраво за готово. Знаеш што друго не е тема на муабет? Децентрализацијата на културата. Сакам да ти н

Драга моја Калина, Често збориме за културата кај нас, но она за што често мислам деновиве е каква култура на однесување имаме, овде, кај нас? Не кон посетување настани и негување културни традиции, туку на најбазично ниво – каков ни е односот кон средината, градот, природата. Како и колку се грижиме за она што го оставаме зад себе, било тоа да е простор во кој сме биле или сопственото ѓубре? Викендов на посета ни беше дојдена пријателка од Америка и, се разбира, уште следн

МОЖЕБИ Можеби сум таму Во неасфалтираните уличиња на твоето срце Се движам боса, со пети облеани во крв Барам две очи како твоите Да ме погледнат од некој полусрушен прозорец И јас да заборавам за миг Дека си ме заборавил… Можеби сум изморена од одење Во напукнатите соби на твоето срце Со врати што не се отвораат И необоени ѕидови Гледам избледени спомени насобрани по ќошови А на ѕидовите висат некои слики на разочарување Можеби ќе дојдеш со мене во светот од недопишани песни

Неделен културен информатор „Што има низ град?“ (23.3.2026 – 29.3.2026)

Драга моја Ангела, Како што знаеш и самата, последниве две недели ги поминав во Скопје. Откако сум отселена за факултет, секоја пролет се враќам на десетина дена околу Велигден и секоја година со секое враќање во овој период се чувствувам како Скопје да е најубавиот град на светот. Ми се чини како да не постои позелено и попријатно место никаде, како зеленилото и топлиот воздух целосно да ги бришат сивилото и смогот кои претходеле цела зима. Градскиот парк е преполн, сите сед

Неделен културен информатор „Што има низ град?“ (23.3.2026 – 29.3.2026)

Борбата на еден син да не стане син – колку борби за една метаморфоза? Оддалечувајќи се од мајка ми, научив да го видам насилството, и го гледав насекаде Книгава ја чекав година и нешто, откако „Илика“ ја најави по излегувањето на „Кој го уби татко ми“, двете во превод на Ацо Пероски. Не знам, можеби само мене ми се чини тоа чекање долго, знаејќи дека ќе ја читам книгата што ќе ми ја одбележи читачката 2026. Несомнено, Луј се задржува до автофикцијата, преку која го започ

Драга моја Калина, Откако ми стигна твоето претходно писмо, му се навратив на исечокот со Елена Реи, како што претпоставувам направија и голем дел од читателите. Делот „Реално, што очекувате“ ми се вртеше толку низ глава што прво на шала го употребував наместо да одговорам на разни прашања во муабет. После почнав да мислам: реално, кога последно сум слушала добар подкаст?; Реално, кога последно сум гледала автентична македонска модна ревија?; Реално, кога последно сум гледа