„Како кентаурите носат панталони“ од Ненад Костиќ главно се занимава со прашањето на младешкиот идентитет, машкоста и каква таа може и (не) треба да биде, темите на различноста и, повторно како и во претходните две книги, во фокус доаѓа настраноста. Уште со прашањето во насловот и изборот на кентаурот се инсистира различноста, а преку носењето на панталоните се додава иронија и комичност, кои во песните се појавуваат токму при проблематизирање на конвенционалната и општествен

Неделен културен информатор „Што има низ град?“ (2.3.2026 – 8.3.2026)

Крајот на минатата година, издавачката куќа „Илика“ ја збогати својата едиција на современа проза со романот „Дух во грлото“ од ирската писателка и поетеса Дорин Ни Грофа. Преводот на романот го направи македонската поетеса и преведувачка Александра Спасеска со којашто разговараме за ова нејзино преведувачко првенче, за процесот на преведување, преведувачките предизвици, работата како преведувач, но и за нејзината авторска работа како поетеса.

Пишува: Ивана Јовановска Добрата книжевност само нѐ потсетува дека не можеме да избегаме од товарот на нашата човечност, што произлегува од соочувањето со најстрашните болки и она што полека исчезнува пред нас. Верувам дека добрата книжевност нѐ соочува со нашата смртност, како и со многу други перенијални теми со кои се соочуваме како луѓе. Ни ја покажува неудобноста на светот и нашето место околу неа.

Драга моја Калина,   Со почетокот на новиов семестар и поради твоето скорешно (но сигурно не и последно) одење од Балканот, периодов често мислам на заминувањето и на последиците од секое заминување. Колку повеќе мислам, толку појасно гледам како сите чекаат да заминат (од) некаде: на одмор, на викенд, на летна работа, назад во Германија, на работа во Шведска, во новиот дом некаде во Европа, во Америка, на Work & Travel, на постдипломски студии. Наскоро и јас ќе (треба да) за

Неделен културен информатор „Што има низ град?“ (23.2.2026 – 1.3.2026)

Прозата на Хана Корнети е освежување на македонската прозна сцена. Расказите ѝ се одликуват со леснотија на исказот, суптилен хумор што лесно комуницира со публиката, како и внимателно отсликување на одредени аспекти од екојдневието особено оние аспекти што се врзани со меѓучовечките односи, семејните врски, градот и сл. По повод објавувањето на овие две книги и наградата од ДПМ разговараме со Хана!

Драга моја Ангела,  Во последнава недела многу мислам на она за што ти пишуваше во последното писмо, многу мислам на локумот , на нашите конкурси, на фондовите од ЕУ и САД, на разочарувачките резултати, на она што сме го изгубиле, на она што ни го одземаат, на нашето оддалечување, на разделбите и на заминувањето. Но, знаеш што? Истовремено мислам и на тоа како веќе немам ништо ново да додадам на тие теми. Сега ќе ти раскажам зошто и како.  Бев дојдена во Скопје на две недели,