Се навраќам на моето последно писмо во кое ти реков дека веќе не можам да се жалам, дека ќе ти раскажувам убави приказни. Навистина мислев дека тоа ќе ми биде тактика во овие писма, дека и покрај овој хаос околу нас ќе успеам да најдам убави приказни за раскажување. Но, како после она што се случуваше последнава недела да ти раскажам нешто убаво? 

„Како кентаурите носат панталони“ од Ненад Костиќ главно се занимава со прашањето на младешкиот идентитет, машкоста и каква таа може и (не) треба да биде, темите на различноста и, повторно како и во претходните две книги, во фокус доаѓа настраноста. Уште со прашањето во насловот и изборот на кентаурот се инсистира различноста, а преку носењето на панталоните се додава иронија и комичност, кои во песните се појавуваат токму при проблематизирање на конвенционалната и општествен

Неделен културен информатор „Што има низ град?“ (2.3.2026 – 8.3.2026)

Крајот на минатата година, издавачката куќа „Илика“ ја збогати својата едиција на современа проза со романот „Дух во грлото“ од ирската писателка и поетеса Дорин Ни Грофа. Преводот на романот го направи македонската поетеса и преведувачка Александра Спасеска со којашто разговараме за ова нејзино преведувачко првенче, за процесот на преведување, преведувачките предизвици, работата како преведувач, но и за нејзината авторска работа како поетеса.

Пишува: Ивана Јовановска Добрата книжевност само нѐ потсетува дека не можеме да избегаме од товарот на нашата човечност, што произлегува од соочувањето со најстрашните болки и она што полека исчезнува пред нас. Верувам дека добрата книжевност нѐ соочува со нашата смртност, како и со многу други перенијални теми со кои се соочуваме како луѓе. Ни ја покажува неудобноста на светот и нашето место околу неа.

Драга моја Калина,   Со почетокот на новиов семестар и поради твоето скорешно (но сигурно не и последно) одење од Балканот, периодов често мислам на заминувањето и на последиците од секое заминување. Колку повеќе мислам, толку појасно гледам како сите чекаат да заминат (од) некаде: на одмор, на викенд, на летна работа, назад во Германија, на работа во Шведска, во новиот дом некаде во Европа, во Америка, на Work & Travel, на постдипломски студии. Наскоро и јас ќе (треба да) за

Неделен културен информатор „Што има низ град?“ (23.2.2026 – 1.3.2026)

Прозата на Хана Корнети е освежување на македонската прозна сцена. Расказите ѝ се одликуват со леснотија на исказот, суптилен хумор што лесно комуницира со публиката, како и внимателно отсликување на одредени аспекти од екојдневието особено оние аспекти што се врзани со меѓучовечките односи, семејните врски, градот и сл. По повод објавувањето на овие две книги и наградата од ДПМ разговараме со Хана!