Во вториот број на „Тригер“ пишував текст за настраните начини на постоење и нивното циркулирање низ градот. Поаѓајќи од фактот дека квир животот секогаш тече низ некои затскриени канали за да стигне до своите алтернативни простори, сакав да истражам каков е процесот на опстојување на одредени иницијативи кај нас. Ме интересираше како одредени поединци, колективи и здруженија го туркаат и овозможуваат постоењето на квир животот и каков е процесот на квирување на јавните места

Драга моја Ангела, Како што знаеш и самата, веќе недела дена сум вратена во Скопје. Пред да си дојдам, си ветив дека овој пат, времето ќе го поминувам поинаку. Ќе бидам посветена на тоа да бидам вистински со другарите, а не да одам на настани, каде што попатно ќе се видам со нив. Си ветив дека нема да одам на настани колку да отидам, дека нема да одам „од почит“, или затоа што „така е редот“, туку дека ќе одам само на работи кои вистински сакам да ги видам, чујам, или искусам